til hamingju með daginn
14. október 2008 klukkan 20:45
Elsku mamma og pabbi
Innilega til hamingju með brúkaupsafmælið í dag!
sendi ykkur knúsa og kossa og vona að þið hafið notið dagsins saman!
Erla og Gunni
7 október
07. október 2008 klukkan 20:38
Loksins heyrist í mér eftir langa bið sem um er að kenna ótrúlegri bloggleti og annasamri dagskrá seinustu 2 mánuði. Svona í stuttu máli þá fer vel um mig hér í Tilburg og allir hafa tekið mér mjög vel upp í háskóla. Þar sit ég og vinn alla virka daga mest allan daginn, en kíki heim um kvöldmatarleitið og vafra eitthvað um netið fram eftir kvöldi...og fer svo að sofa. Ekki mikið spennandi í gangi í daglega lífinu hér í Hollandi. En ég var þó að koma heim í dag eftir góða 10 daga ferð til Berlínar þar sem ég saug í mig stórborgarlífið (er bara í 250 þús. manna borg hér!!), átti góðan tíma með bóndanum, kíkti á Rigoletto í Deutche Oper, rölti meðfram spree ánni, kíkti á pínu furðulega en skemmtilega tónleika í Tiergarten, fór í bíó, át fullt af ís og hafði það gott.. þó svo ég væri nú alveg að læra mína 8 tíma á dag virka daga. Svo skemmtum við okkur vel við að fylgjast með fréttunum heima og velta fyrir okkur hvar í ósköpunum þetta myndi enda. Við erum enn að melta þessar fréttir af fjármálasviðinu heima enda ekki á hverjum degi sem evran nær að fljúga upp í 250 krónur!!! En svona er þetta bara, við bíðum þetta bara af okkur og æfum okkur í að gera kartöflusúpu og taka upp tilraunastarfsemi með ódýra bragðgóða eldamennsku a la kreppa. Læt ykkur vita hvernig fer, ætla að drífa mig að halda áfram að læra eitthvað eftir 9 tíma lestarferð heim!
Kveðjur,
Erlíus
Kveðjur,
Erlíus
6 September 2008.
06. september 2008 klukkan 23:02
Jæja, þá er ég búin að koma sér fyrir hérna í Tilburg og byrjuð í skólanum. Á mánudaginn kom ég fyrsta daginn minn hingað frá Rotterdam, hitti Prófessor Denollet og annað starfsfólk, sem og gekk frá íbúðarmálunum. Á þriðjudaginn flutti ég allt hafurtaskið í íbúðina og á miðvikudagsmorgun fór ég fyrsta daginn að vinna upp í skóla, og svaf svo fyrstu nóttina í íbúðinni. Á fimmtudaginn fór ég á fund með meirihluta starfsfólksins á sviði medical psychology hér við Tilburg University og var vel tekið. Ég kynnti verkefnið mitt fyrir hópnum, og fékk að heyra að hvaða rannsóknum aðrir starfsmenn, prófessorar og doktorsnemar eru að vinna að. Það kom mér á óvart hvað starfshópurinn er ungur, sérstaklega miðað við það sem ég hef séð upp í Erasmus university. Hér eru stúlkur á mínum aldri sem hafa lokið bæði doktorsnámi og post- doktor vinnunni (1-2 ára staða rannsóknarmanns eftir að hafa lokið PhD verkefni) og eru að vinna sem rannsakendur í fullri vinnu. Mér líst alveg rosalega vel á hópinn og hefur verið tekið rosalega vel. Svo er ekki slæmt að ég er aðeins 10 mínútur að labba í skólann og er með mjög fína skrifstofu með útsýni yfir skógi vaxinn garð og kaffivélin í næsta herbergi.... :) sem er hentugt fyrir langa vinnudaga. Nú á föstudaginn kom Darri hingað til Tilburgar, og við áttum góðan fund með prófessor Denollet og Pedersen aðstoðarprófessor. Við ræddum rannsóknina mína, að hverju ég myndi vinna þessa 2 mánuði sem ég verð hér, hver framtíðarplönin eru, og þess háttar. Þau voru sammála því að ég hefði nánast efni í 3 doktorsverkefni og þau eru mjög spennt og jákvæð gagnvart þessu samstarfi. Líklega mun ég leita mér að herbergi til að leigja í 2 ár og hafa skrifstofuaðstoðu fyrir þann tíma, en vera frjáls með að geta farið til Berlínar og heim til Íslands eins og hentar hverju sinni. Mér líst ofsalega vel á það plan, því ég veit að ég mun ná að sinna doktorsvinnunni hér, þetta er einhvernveginn hin fullkomna borg til að vera að læra, ekki of mikið um að vera en samt hægt að kíkja niður í bæ á kaffihús, í bíó og út að borða þegar því er að skipta, og ekki nema klukkutími til Rotterdam ef manni langar í smá borgarfíling :)
Já, ég er bara ansi sátt við stöðuna eins og hún er í dag, þó það sé skrítið að vera hérna alein. Það hjálpar þó að ég leigi með 3 öðrum erlendum stelpum, einni frá Lettlandi, annari frá Indlandi og þriðju frá Kína. Í kvöld fór ég í partý með Mary, indversku stelpunni til bekkjarfélaga hennar. Hún er í 3 ára stjórnunar mastersnámi sem er byggt þannig upp að þau læra 1 ár í skóla í frakklandi, eitt ár í finnlandi og eitt ár hér í Tilburg. Þó ég hafi farið í slatta af veislum og partýum á mínu skiptinemaári og kynnst fólki frá fjölmörgum löndum þá held ég að ég hafi sjaldan verið umkringd jafn mörgu fólki frá jafn ólíkum löndum, því þarna var fólk frá nánst öllum hornum heimsins. Amælisbarn kvöldins var frá Trinídad tobago, en annars voru þarna strákar frá Jamaíka, Kína, Tyrklandi, Portúgal, Ungverjalandi, Grikklandi, Pakistan, Indlandi, Eþíópíu, Simbabwe, Mexíkó og fleiri löndum og stelpur frá Þýskalandi, Indlandi, Kína og Serbíu auk Íslands. Að venju voru allir mjög áhugasamir að heyra um Ísland, og sérstaklega var þeim umhugsað hvers vegna Ísland væri ekki í Evrópusambandinu, hvers vegna við kæmum alltaf svona vel út í alþjóðlegum mælingum á lífshamingju og quality of life, og hvers vegna við værum svona rík. Sérstaklega kom þeim á óvart að við værum ekki með olíuvinnslu, því þeir gerðu ráð fyrir að öll þessi hamingja og velgengni kæmi frá gnægð af olíupeningum. Þetta var einkar skemmtilegt kvöld, og sérstaklega gaman var að hlusta á þegar tyrkneski strákurinn tók upp gítarinn og söng afar fallegt tyrknest lag, og tók svo 2 önnur lög. Hann var afar fær á gítarnum og söng með þessum heillandi austurlenska hljóm sem mér heillar mig oft upp úr skónum. Ég var einmitt búin að minnast á við Gunna að kannski ég kaupi mér lítinn gítar hérna úti og dundi mér við að læra að pikka á hann, fyrst ég hef svona mikinn tíma fyrir mig hérna þá gæti ég notað frístundir í eitthvað uppbyggilegt. Auk þess sakna ég píanósins míns og smá gítargutl gæti e.t.v. fyllt upp í tómarúmið. Hver veit. Gunni er líka búin að senda mér tengil á tvær heimasíður með söngkennslu sem ég á að hlusta á og æfa mig á alla daga, 40 mínútur á dag!!! Mig hefur lengi langað til að fikta aðeins við sönginn, en ekki að því skapi að ég ætli að verða söngkona heldur bara til að geta sungið sómasamlega á kvöldvökum, í partýjum og svona..., ég veit aldrei hvernig ég á að halda röddinni og Gunni gerir óspart grín að mér þegar ég reyni að syngja með útvarpinu í bílnum :) Við sjáum til hvernig mér gengur, ég ætla allaveganna að kíkja á þetta.
viva las musika,
Kærar kveðjur heim til allra,
spes knús til systkinabarnanna heima, Brynjar, Dagur, Hafdís og Svandís og að sjálfsögðu til tilvonandi frænku sem kúrir enn í bumbunni á mömmu sinni!!! Farðu nú vel með þig Sigga mín :) Þú og Gísli fáið spes knús líka....og Sævar og Hulda sultugerðarmenn!! væri alveg til í að koma og smakka.
ciao,
Erla
Já, ég er bara ansi sátt við stöðuna eins og hún er í dag, þó það sé skrítið að vera hérna alein. Það hjálpar þó að ég leigi með 3 öðrum erlendum stelpum, einni frá Lettlandi, annari frá Indlandi og þriðju frá Kína. Í kvöld fór ég í partý með Mary, indversku stelpunni til bekkjarfélaga hennar. Hún er í 3 ára stjórnunar mastersnámi sem er byggt þannig upp að þau læra 1 ár í skóla í frakklandi, eitt ár í finnlandi og eitt ár hér í Tilburg. Þó ég hafi farið í slatta af veislum og partýum á mínu skiptinemaári og kynnst fólki frá fjölmörgum löndum þá held ég að ég hafi sjaldan verið umkringd jafn mörgu fólki frá jafn ólíkum löndum, því þarna var fólk frá nánst öllum hornum heimsins. Amælisbarn kvöldins var frá Trinídad tobago, en annars voru þarna strákar frá Jamaíka, Kína, Tyrklandi, Portúgal, Ungverjalandi, Grikklandi, Pakistan, Indlandi, Eþíópíu, Simbabwe, Mexíkó og fleiri löndum og stelpur frá Þýskalandi, Indlandi, Kína og Serbíu auk Íslands. Að venju voru allir mjög áhugasamir að heyra um Ísland, og sérstaklega var þeim umhugsað hvers vegna Ísland væri ekki í Evrópusambandinu, hvers vegna við kæmum alltaf svona vel út í alþjóðlegum mælingum á lífshamingju og quality of life, og hvers vegna við værum svona rík. Sérstaklega kom þeim á óvart að við værum ekki með olíuvinnslu, því þeir gerðu ráð fyrir að öll þessi hamingja og velgengni kæmi frá gnægð af olíupeningum. Þetta var einkar skemmtilegt kvöld, og sérstaklega gaman var að hlusta á þegar tyrkneski strákurinn tók upp gítarinn og söng afar fallegt tyrknest lag, og tók svo 2 önnur lög. Hann var afar fær á gítarnum og söng með þessum heillandi austurlenska hljóm sem mér heillar mig oft upp úr skónum. Ég var einmitt búin að minnast á við Gunna að kannski ég kaupi mér lítinn gítar hérna úti og dundi mér við að læra að pikka á hann, fyrst ég hef svona mikinn tíma fyrir mig hérna þá gæti ég notað frístundir í eitthvað uppbyggilegt. Auk þess sakna ég píanósins míns og smá gítargutl gæti e.t.v. fyllt upp í tómarúmið. Hver veit. Gunni er líka búin að senda mér tengil á tvær heimasíður með söngkennslu sem ég á að hlusta á og æfa mig á alla daga, 40 mínútur á dag!!! Mig hefur lengi langað til að fikta aðeins við sönginn, en ekki að því skapi að ég ætli að verða söngkona heldur bara til að geta sungið sómasamlega á kvöldvökum, í partýjum og svona..., ég veit aldrei hvernig ég á að halda röddinni og Gunni gerir óspart grín að mér þegar ég reyni að syngja með útvarpinu í bílnum :) Við sjáum til hvernig mér gengur, ég ætla allaveganna að kíkja á þetta.
viva las musika,
Kærar kveðjur heim til allra,
spes knús til systkinabarnanna heima, Brynjar, Dagur, Hafdís og Svandís og að sjálfsögðu til tilvonandi frænku sem kúrir enn í bumbunni á mömmu sinni!!! Farðu nú vel með þig Sigga mín :) Þú og Gísli fáið spes knús líka....og Sævar og Hulda sultugerðarmenn!! væri alveg til í að koma og smakka.
ciao,
Erla
Til hamingju með afmælið Heiða mín!
03. september 2008 klukkan 19:29
Innilega til hamingju með 25 ára afmælið elsku Heiða mín!
Í tilefni dagsins ætlar hún að halda tónleika á Nasa í kvöld með hljómsveit sinni Klezmer Kaos, og geri ég passlega ráð fyrir að mikið fjör verði á þeim tónleikum, eins og Heiðu og félögum er einum lagið. Þau slögu allaveganna rækilega í gegn í brúðkaupinu okkar Gunna seinasta sumar :)
Ég verð hjá ykkur á tónleikunum í anda!!! Viva Klezmer Kaos :)
afmælisknús,
Erla og Gunni brósi!
Í tilefni dagsins ætlar hún að halda tónleika á Nasa í kvöld með hljómsveit sinni Klezmer Kaos, og geri ég passlega ráð fyrir að mikið fjör verði á þeim tónleikum, eins og Heiðu og félögum er einum lagið. Þau slögu allaveganna rækilega í gegn í brúðkaupinu okkar Gunna seinasta sumar :)
Ég verð hjá ykkur á tónleikunum í anda!!! Viva Klezmer Kaos :)
afmælisknús,
Erla og Gunni brósi!
Tilburg og nýja íbúðin
02. september 2008 klukkan 21:20
jæja, þá eru stóru hlutirnir að fara að gerast. Ég fór á mánudaginn til Tilburgar með lestinni og hitti prófessorinn minn, samnemendur, starfsfólk og aðra. Það var sannarlega tekið sérlega vel á móti mér og allir voru þvílíkt almennilegir að mér fannst ég vera mjög velkominn í þeirra hóp. Ég hef fengið litla skrifstofu sem ég deili með 3 öðrum, og hef góða aðstöðu, er með borðtölvu, aðgang að spss, bókasafninu og allri þeirri þjónustu sem hægt er að fá frá riturum og öðru starfsfólki. Sömuleiðis hitti ég Prófessor Denollet í fyrsta sinn og var það smá taugastrekkjandi, en við spjölluðum góðar tíu mínútur og áttum ágætis samtal. Eftir kynningartúrinn var ég svo send hinum megin í bæinn til að skrifa undir samninginn og fékk lyklana samstundis. Herbergið er allt í lagi (mjög gott á hollenskan standard skylst mér), um kannski 18 fm, með stórum glugga og svalahurð (sameiginlegar svalir), einbreiðu rúmi, litlu skrifborði m/lampa og bókahillum sem ég get notað sem fataskáp. Ég fór með allt mitt hafurtask (eða nánast allt, gat ekki haldið á öllu í tveimur ferðum) og kom mér fyrir í dag, en mun á morgun fara aftur til Tilburgar og þá byrja ég fyrir alvöru í skólanum og gisti svo fyrstu nóttina í herberginu. Ég viðurkenni alveg að mér finnst þetta allt svolítið yfirþyrmandi, sérstakelga að vera hér á eigin vegum næstu tvo mánuðina, og svo liggur fyrir alveg heljarinnar vinna sem Eric Sijbrands varar mig við að muni ekki sjá fyrir endan á næstu árin ef vel gengur... það verður því yfirdrifið nóg að gera og ég þarf að afskrá allt sjónvarps- og vídeógláp, lestur góðra bóka, afslöppun og kæruleysisheit, langar sundferðir og verslunarleiðangra, og virkilega setja vinnuna í sæti númer 1-20 næstu 3 árin, sama hvaða dag ársins og hvenær tíma dags. Úff, það fer allaveganna verulega að reyna á allt saman núna, en hinsvegar er sá plús í stöðunni að allir í Tilburg virðast vera þvílíkt til í samstarfið, og að hjálpa mér með vinnuna, og ég hlakka svolítið til að sjá hlutina fara loksins almennilega í gang, skrifa raunverulegar greinar, e.t.v. fá þær birtar, þ.a. maður sé kominn af stað fyrir alvöru eftir 2 ára undirbúning. Að sjálfsögðu er lýjandi líka að vera að setja upp sína 3ju íbúð (er með stúdíó herbergi a la foreldrar Gunna heima á Íslandi og svo íbúðina í Berlín), en þessi íbúð er bara fyrir 2 mánuði og svo þarf ég að flytja allt út og finna svo nýja íbúð fyrir vorið, hvenær sem það nú verður sem ég kem aftur, líklega jan/feb. Ég hugsa að það séu flestir sammála mér í því að það er ekki það skemmtilegasta í heimi að flytja :( taskan mín var svo þung í dag að ég var í stökustu vandræðum með að koma henni niður stigana hérna (og rak hana í einn vegginn þ.a. það kom skrapa og flagnaði af málning sem þarf að laga með tilheyrandi kostnaði) og ég kom töskunni ekki upp nema eina tröppu í einu á lestarstöðinni og missti næstum því af lestinni því það voru allir komnir í lestina og enginn sem átti leið hjá sem gat hjálpað mér með hlussutöskuna. En ég fékk þó ágætis líkamsrækt út úr þessu og þarf ekki að flytja í heila 60 daga. Always look on the bright side of life, segir í gömlu góðu lagi. Ég held ég reyni að hafa þá speki ofarlega í huga þegar kemur að næstu tilflutningum :)
Það er langur dagur á morgun og mikið að gera, og ég læt þessu því lokið í bili.
Ein þreytt og spennt á sama tíma,
Erlíus
Það er langur dagur á morgun og mikið að gera, og ég læt þessu því lokið í bili.
Ein þreytt og spennt á sama tíma,
Erlíus
Seinasti dagur sumars í dag.
31. ágúst 2008 klukkan 20:19
Ég hugsa að ég hafi kvatt sumarið með ágætis hætti yfir helgina. Á laugardeginum fór ég í göngu niður í Het Park, í um 15 mínútna göngufjarlægð í burtu, með teppið mitt, nesti, góða bók og mp3 spilarann. Lítið var nú lesið í garðinum, þá 2 tíma sem ég lá þar, en þeim mun meira dottað og einfaldlega hlustað á tónlist og horft á fólkið í kringum sig, endurnar sem voru á vappi í kring, sólina, trén og yndislega græna litinn allt í kring. Þegar ég var orðin mátulega steikt rölti ég niður að smábátahöfn þar sem ég vissi að ættu að vera tónleikar um kvöldið en ég visssi ekki nákvæmlega hvenær. Þegar ég kem þar að eru um 70 mínútur í tónleikana og fólk rétt að byrja að flykkjast að. Ég ákvað því að kaupa mér smá nesti í nálægri sjoppu og fá mér barasta sæti og bíða í rólegheitum eftir tónleikunum. Og ég sé nú ekki eftir því. Þarna sat ég í 3ju fremstu röð, með útsýni yfir fullt af fallegum skútum, bryggjuna og falleg hús í bakgrunni, og hlustaði á fílharmoníu Rotterdam borgar, kammerkór Hollands og þrjá sólóista (Skoskan barritón, slóvenska sópran og efnilega 15 ára hollenskan fiðluleikara) spila flotta músík eftir mozard, verdi, tchakovski, puccini og Rossini svo einhverjir séu nefndir. Uppúr stóð þó söngr Rusölku til tunglsins sem var ótrúlega flotur, sem og þegar hljómsveitin tók aukalagið il Travatorie og forspilið að brúðkaupi figaros eftir mozart. Þetta var bara mjög gaman þó ég væri ein þarna á tónleikunum, enda Gunni búin að stinga mig af til Berlínar. En við erum ekki minni sálufélagar en það að á akkurat sama tíma og ég sat á þessum tónleikum, var hann í niður í miðbæ Berlínar að horfa á óperu á risaskjá fyrir unan Staatsoper í Berlín..., og ég vissi ekkert af því plönum hans og hann ekki af mínum. Við vorum því næstum því saman á tónleikum, bara sitt hvorum tónleikunum :)
Í dag tók ég svo lífinu með ró, las aðeins út í garði (í 27 stiga hita og sól) og hér uppi í risi (4 hæð í 1200 fm húsi prófessorsins) en svo buðu þau hjónin mér í Barbeque í garðinum ásamt vinahjónum þeirra, tveimur genalíffræðingum. Þar var snætt á brauðsnittum með grilluðum sveppum, grilluðum kryddpulsum, grilluðum rækjum, kótelletum og hvaðeina, og þessu skellt niður með góðu víni við loga kerta og eldloga um allan garð. Já, voða kósý bara nema hvað 80% af samræðnum fóru fram á hollensku þ.a. ég vissi ekki alltaf hvað var í gangi...! En ég er að vinna í því, ég hlustaði mikið og náði oft svona í aðalatriðum um hvað þau væru að tala (það er viðfangsefnið) en meiri var skilningurinn ekki. Mér finnst þýskan hjálpa mér aðeins að skilja en ég þarf þó fyrst að venjast þessum furðulega framburði hollendingana, hann er alveg hreint ótrúlegur. Kvöldinu var svo lokið með jarðaberjum og súkkulaðiís, sem ég fékk sendan upp í herbergi þar sem mín þurfti að undirbúa ferðina til Tilburg í fyrramálið. Þar hitti ég skrifstofufólkið og mun ganga frá pappírsmálunum og vonandi íbúðarmálunum í leiðinni. Það verður gaman að sjá borgina í fyrsta sinn sem og háskólann sjálfan, sem kannski verður heimavöllur minn næstu 2 árin eða svo. Mín er allaveganna ágætlega spennt yfir morgundeginum
Þar til næst og með kveðju frá niðurlöndum,
Erla.
Á morgun tekur
Í dag tók ég svo lífinu með ró, las aðeins út í garði (í 27 stiga hita og sól) og hér uppi í risi (4 hæð í 1200 fm húsi prófessorsins) en svo buðu þau hjónin mér í Barbeque í garðinum ásamt vinahjónum þeirra, tveimur genalíffræðingum. Þar var snætt á brauðsnittum með grilluðum sveppum, grilluðum kryddpulsum, grilluðum rækjum, kótelletum og hvaðeina, og þessu skellt niður með góðu víni við loga kerta og eldloga um allan garð. Já, voða kósý bara nema hvað 80% af samræðnum fóru fram á hollensku þ.a. ég vissi ekki alltaf hvað var í gangi...! En ég er að vinna í því, ég hlustaði mikið og náði oft svona í aðalatriðum um hvað þau væru að tala (það er viðfangsefnið) en meiri var skilningurinn ekki. Mér finnst þýskan hjálpa mér aðeins að skilja en ég þarf þó fyrst að venjast þessum furðulega framburði hollendingana, hann er alveg hreint ótrúlegur. Kvöldinu var svo lokið með jarðaberjum og súkkulaðiís, sem ég fékk sendan upp í herbergi þar sem mín þurfti að undirbúa ferðina til Tilburg í fyrramálið. Þar hitti ég skrifstofufólkið og mun ganga frá pappírsmálunum og vonandi íbúðarmálunum í leiðinni. Það verður gaman að sjá borgina í fyrsta sinn sem og háskólann sjálfan, sem kannski verður heimavöllur minn næstu 2 árin eða svo. Mín er allaveganna ágætlega spennt yfir morgundeginum
Þar til næst og með kveðju frá niðurlöndum,
Erla.
Á morgun tekur
Sumarnámskeiðið búið og Tilburg tekur við á mánudaginn
29. ágúst 2008 klukkan 11:00
Já, eitthvað lætur bloggarinn bíða eftir sér, einhver ferleg leti í mér að setja inn fréttir.
Héðan frá Rotterdam er allt gott að frétta. Gunni fór til Berlínar á mánudaginn og ég hef verið ein hérna síðan, þ.e.a.s. þangað til í dag þegar Eric prófessor og fjölskylda kom heim frá Bandaríkjunum núna rétt áðan. Brottför Gunna gekk nú ekki auðveldlega fyrir sig...meiriháttar vesen alveg hreint. Ég fór með honum á lestarstöðina á mánudaginn og við vorum vel tímanlega, mætt einhverjum 2 1/2 tíma fyrir brottför. Þar sem hann keypti miðann á netinu þurfti hann að fara í sérstaka vél til að ná í miðann og var með ákveðið skárningarnúmer til að ná í miðann. Hann skundar að vélinni á meðan ég bíð með farangurinn, en kemur 15 mínútum seinna og segir að hann fái ekki miðann því hann sé ekki með rétta númerið. Gunni neyðist því til að hlaupa heim eins og skot, fara í tölvuna og finna númerið og hlaupa svo aftur út á lestarstöð. Á meðan bíð ég góðan klukkutíma með allan farangurinn, rosa fjör. Þegar hann kemur loksins aftur segist hann ekki hafa fundið þetta númer og fer upp á miðaskrifstofu til að kanna málið, og þar kemur í ljós að borgunin fór aldrei í gegn og því geti hann ekki fengið miðann. Nú fór að fjúka í Gunnar, því hann hafði keypt miðan með viku fyrirvara og enginn hafði látið hann vita að borgunin hefði ekki farið í gegn, ansi skítt þar sem þeir voru með netfangið hans og síma! En allaveganna, þá neyðist Gunni til að fara í biðröðina og kaupa nýjan miða á fullu verði, og það 10 mínútum fyrir brottför. Auðvitað þurfum við að hlaupa eins og fætur toga að lestinni, ég rétt næ að smella á honum einum kossi og svo fer hann upp í lestina og ég kveð með tárin í augunum. Nú, lestin fer að stað..... og tveimur sekúndum seinna fatta ég að Gunni er ennþá með húslyklana á sér eftir að hann hljóp heim af lestarstöðinni. Allur söknuðurinn breytist því snöggt í sjokk og pirring fyrir að hafa ekki munað eftir að fá lyklana aftur, og hvernig í fjáranum ég ætti að leysa þetta... þetta voru einu lyklarnir sem ég var með....! Nú, ég bruna heim og kemst inn því Lína, þýsk stúlka sem vinnur hérna á skrifstofunni, er með lykla. Við ræddum þetta fram og til baka hvað væri best að gera, hvort Gunni ætti að senda lyklana með pósti, en þá mætti það ekki vera á heimilisfangið hérna því ef óprúttnir aðilar kæmust í póstsendinguna þá þyrfti að skipta um alla lása hér (það týndust lyklar hér fyrir 2 mánuðum og þá var skipt um alla lása 1,2 og 3), eða hvort ég ætti að bruna til Berlínar yfir helgina til að ná í lyklana og fá ferð til berlínar i bónus, sem var samt alveg rándýrt en öruggara en að senda lyklana í pósti. Við veltum þessu fyrir okkur fram og til baka, hvort við ættum að láta Nannette vita, hvort foreldrar hennar væru með auka lykla, o.s.frv. þangað til útidyrahurðin opnast allt í einu og inn kemur hver annar en Gunni :) Þessi elska hafði þá áttað sig á því 10 mínútum eftir brottför að hann væri með húslyklana, farið út á næstu stöð og snúið við. Honum var greinilega ekki ætlað að fara til Berlínar þennan daginn. Þrátt fyrir allt þennan hamagang og stress, þá var mín voða ánægð með að fá að hafa Gunna sinn einn dag í viðbót :) Hann fór svo til Berlínar daginn eftir um morguninn meðan ég var í skólanum, en ég var sátt því ég hafði grætt aukadag með honum. Svo er planið að ég fari í heimsókn til hans í október, kannski í kringum tuttugasta þegar Emiliana Torrini verður með tónleika í Kreuzberg, sem mig langar mikið að fara á.
en já, í öðrum fréttum má nefna að sumarskólanum er lokið og það gekk allt vel. Fyrsta vikan var mjög strembin, því ég þurfti aldeilis að setja mig inn í rannsóknaraðferðir læknisfræðinnar, sem eru aldeilis ekki þær sömu og hjá sálfræðinni....!!! algjör vitleysa segi ég nú bara, en ætli hver stétt þurfi ekki sina hentisemi. Vika tvö fór svo í rannsóknaraðferðir í Public health, eða almannaheilsu og var það mjög áhugaverður kúrs þó hann hafi ekki verið jafn erfiður og sá fyrri. Þar lærði ég hvernig reikna á út lífslíkur í ólíkum löndum eða hópum, hvernig rannsóknaraðferðum er beitt þegar heilsufaraldrar eiga sér stað og þess háttar. Þriðja vikan fór svo í fyrsta stigs og annars stigs forvarnir, en sá kúrs var sá slakasti því bæði var annar kennarinn veikur og því þurfti að kenna námskeiðið á 2 1/2 degi í staðin fyrir á 5 dögum, og gafst því minni tími til að lesa fyrir tíma og setja sig vel inn í efnið. Sömuleiðis var kennslan sjálf ómarkviss og frekar einsleit, þ.a. mér finnst ég ekki hafa lært mjög mikið af þessum kúrs, auk þess sem það var pirrandi að þurfa að mæta bæði kl. 8 á morgnana og aftur kl. 18 á daginn og vera fram eftir kvöldi. En plúsinn var sá að ég kláraði skólann á miðvikudeginum og hafði því fimmtudaginn og föstudaginn frían til að slaka á og taka vel til hérna áður en þau kæmu heim. Í gærkvöldi fór ég svo í ,,farewell dinner" þar sem nemendur voru kvaddir, boðið var upp á fordrykk, forrétt, aðalrétt og eftirrétt á glæsilegum siglingarklúbbi í smábátahöfninni í Rotterdam, öðru nafni ,,the Royal Yacht Maas club" í Veerhaven. Ég skemmti mér alveg ágætlega, maturinn var góður, mjög fallegt útsýni yfir höfnina og borgina sjálfa, og gaman að spjalla við hina ýmsu samnemendur mína sem koma allstaðar að úr heiminum og eru að gera alveg ótrúlega spennandi verkefni á sviði heilbrigiðisvísinda. Um helgina ætla ég svo að slaka á, læra kannski aðeins og kíkja í garðinn í sólbað, því þeir spá loksins sól og 26 stiga hita eftir skýjað og 20° veður seinustu 2 vikur (þó með smá sól annað slagið). Svo tekur TIlburg við á mánudaginn, en þá fer ég að hitta prófessorana, skrá mig inn í skólann og skrifa undir til að fá íbúð í 2 mánuði. Ég segi ykkur frá því öllu í næsta pósti.
Hafið það gott um helgina :)
Erla
Héðan frá Rotterdam er allt gott að frétta. Gunni fór til Berlínar á mánudaginn og ég hef verið ein hérna síðan, þ.e.a.s. þangað til í dag þegar Eric prófessor og fjölskylda kom heim frá Bandaríkjunum núna rétt áðan. Brottför Gunna gekk nú ekki auðveldlega fyrir sig...meiriháttar vesen alveg hreint. Ég fór með honum á lestarstöðina á mánudaginn og við vorum vel tímanlega, mætt einhverjum 2 1/2 tíma fyrir brottför. Þar sem hann keypti miðann á netinu þurfti hann að fara í sérstaka vél til að ná í miðann og var með ákveðið skárningarnúmer til að ná í miðann. Hann skundar að vélinni á meðan ég bíð með farangurinn, en kemur 15 mínútum seinna og segir að hann fái ekki miðann því hann sé ekki með rétta númerið. Gunni neyðist því til að hlaupa heim eins og skot, fara í tölvuna og finna númerið og hlaupa svo aftur út á lestarstöð. Á meðan bíð ég góðan klukkutíma með allan farangurinn, rosa fjör. Þegar hann kemur loksins aftur segist hann ekki hafa fundið þetta númer og fer upp á miðaskrifstofu til að kanna málið, og þar kemur í ljós að borgunin fór aldrei í gegn og því geti hann ekki fengið miðann. Nú fór að fjúka í Gunnar, því hann hafði keypt miðan með viku fyrirvara og enginn hafði látið hann vita að borgunin hefði ekki farið í gegn, ansi skítt þar sem þeir voru með netfangið hans og síma! En allaveganna, þá neyðist Gunni til að fara í biðröðina og kaupa nýjan miða á fullu verði, og það 10 mínútum fyrir brottför. Auðvitað þurfum við að hlaupa eins og fætur toga að lestinni, ég rétt næ að smella á honum einum kossi og svo fer hann upp í lestina og ég kveð með tárin í augunum. Nú, lestin fer að stað..... og tveimur sekúndum seinna fatta ég að Gunni er ennþá með húslyklana á sér eftir að hann hljóp heim af lestarstöðinni. Allur söknuðurinn breytist því snöggt í sjokk og pirring fyrir að hafa ekki munað eftir að fá lyklana aftur, og hvernig í fjáranum ég ætti að leysa þetta... þetta voru einu lyklarnir sem ég var með....! Nú, ég bruna heim og kemst inn því Lína, þýsk stúlka sem vinnur hérna á skrifstofunni, er með lykla. Við ræddum þetta fram og til baka hvað væri best að gera, hvort Gunni ætti að senda lyklana með pósti, en þá mætti það ekki vera á heimilisfangið hérna því ef óprúttnir aðilar kæmust í póstsendinguna þá þyrfti að skipta um alla lása hér (það týndust lyklar hér fyrir 2 mánuðum og þá var skipt um alla lása 1,2 og 3), eða hvort ég ætti að bruna til Berlínar yfir helgina til að ná í lyklana og fá ferð til berlínar i bónus, sem var samt alveg rándýrt en öruggara en að senda lyklana í pósti. Við veltum þessu fyrir okkur fram og til baka, hvort við ættum að láta Nannette vita, hvort foreldrar hennar væru með auka lykla, o.s.frv. þangað til útidyrahurðin opnast allt í einu og inn kemur hver annar en Gunni :) Þessi elska hafði þá áttað sig á því 10 mínútum eftir brottför að hann væri með húslyklana, farið út á næstu stöð og snúið við. Honum var greinilega ekki ætlað að fara til Berlínar þennan daginn. Þrátt fyrir allt þennan hamagang og stress, þá var mín voða ánægð með að fá að hafa Gunna sinn einn dag í viðbót :) Hann fór svo til Berlínar daginn eftir um morguninn meðan ég var í skólanum, en ég var sátt því ég hafði grætt aukadag með honum. Svo er planið að ég fari í heimsókn til hans í október, kannski í kringum tuttugasta þegar Emiliana Torrini verður með tónleika í Kreuzberg, sem mig langar mikið að fara á.
en já, í öðrum fréttum má nefna að sumarskólanum er lokið og það gekk allt vel. Fyrsta vikan var mjög strembin, því ég þurfti aldeilis að setja mig inn í rannsóknaraðferðir læknisfræðinnar, sem eru aldeilis ekki þær sömu og hjá sálfræðinni....!!! algjör vitleysa segi ég nú bara, en ætli hver stétt þurfi ekki sina hentisemi. Vika tvö fór svo í rannsóknaraðferðir í Public health, eða almannaheilsu og var það mjög áhugaverður kúrs þó hann hafi ekki verið jafn erfiður og sá fyrri. Þar lærði ég hvernig reikna á út lífslíkur í ólíkum löndum eða hópum, hvernig rannsóknaraðferðum er beitt þegar heilsufaraldrar eiga sér stað og þess háttar. Þriðja vikan fór svo í fyrsta stigs og annars stigs forvarnir, en sá kúrs var sá slakasti því bæði var annar kennarinn veikur og því þurfti að kenna námskeiðið á 2 1/2 degi í staðin fyrir á 5 dögum, og gafst því minni tími til að lesa fyrir tíma og setja sig vel inn í efnið. Sömuleiðis var kennslan sjálf ómarkviss og frekar einsleit, þ.a. mér finnst ég ekki hafa lært mjög mikið af þessum kúrs, auk þess sem það var pirrandi að þurfa að mæta bæði kl. 8 á morgnana og aftur kl. 18 á daginn og vera fram eftir kvöldi. En plúsinn var sá að ég kláraði skólann á miðvikudeginum og hafði því fimmtudaginn og föstudaginn frían til að slaka á og taka vel til hérna áður en þau kæmu heim. Í gærkvöldi fór ég svo í ,,farewell dinner" þar sem nemendur voru kvaddir, boðið var upp á fordrykk, forrétt, aðalrétt og eftirrétt á glæsilegum siglingarklúbbi í smábátahöfninni í Rotterdam, öðru nafni ,,the Royal Yacht Maas club" í Veerhaven. Ég skemmti mér alveg ágætlega, maturinn var góður, mjög fallegt útsýni yfir höfnina og borgina sjálfa, og gaman að spjalla við hina ýmsu samnemendur mína sem koma allstaðar að úr heiminum og eru að gera alveg ótrúlega spennandi verkefni á sviði heilbrigiðisvísinda. Um helgina ætla ég svo að slaka á, læra kannski aðeins og kíkja í garðinn í sólbað, því þeir spá loksins sól og 26 stiga hita eftir skýjað og 20° veður seinustu 2 vikur (þó með smá sól annað slagið). Svo tekur TIlburg við á mánudaginn, en þá fer ég að hitta prófessorana, skrá mig inn í skólann og skrifa undir til að fá íbúð í 2 mánuði. Ég segi ykkur frá því öllu í næsta pósti.
Hafið það gott um helgina :)
Erla
Gunni hefur grenjað af hlátri yfir þessu.... hvernig fara þau að því að springa ekki úr hlátri... :)
24. ágúst 2008 klukkan 18:27
áfram Ísland
23. ágúst 2008 klukkan 13:08
Mikið er ég stolt af strákunum!!!! Frábær árangur hjá þeim og þvílík leikgleði í hópnum. Því miður misstum við að leiknum í gær þar sem Gunni var í söngtíma í Amsterdam og þar var enginn tölva... eða netaðgangur og okkur hafði heldur ekki tekist að finna vefsíðu til að horfa á leikinn!!! En við vorum allan daginn að velta fyrir okkur, ætli þeir hafi unnið, unnu þeir.., oh, það væri svo frábært ef þeir myndu vinna, þeir verða að vinna... þeir eiga það svo skilið... en ef ekki... oh jú, þeir verða bara að vinna... og svo fram eftir götunum, þ.a. okkar spenna var sú að bíða allan daginn með að fara á netið og svo kveikja á tölvunni, krossleggja fingurnar og fara á mbl.is :) þar sem góðu fréttirnar blöstu við :) !! Við tók heljarinnar leit á netinu til að reyna að finna vefsíðu hér í blautalandi til að geta horft á leikinn á sunnudaginn... og við fundum síðu eftir 2 tíma leit :) JIBBÝ. Það verður því partý hérna hjá okkur kl. 09.45 á sunnudagsmorgun og mikil spenna, mikið fjör, mikið gaman :)
Væri samt svo til í að vera heima í handboltastemningunni sem er heima á klakanum.
Hlakka ekkert smá til að sjá strákana sýna listir sínar á vellinum. Þeir eru lang flottastir!
Væri samt svo til í að vera heima í handboltastemningunni sem er heima á klakanum.
Hlakka ekkert smá til að sjá strákana sýna listir sínar á vellinum. Þeir eru lang flottastir!
loksins ný færsla
17. ágúst 2008 klukkan 13:16
jæja, loksins læt ég heyra frá mér eftir annasama viku.
Skólinn byrjaði á mánudaginn og ég hef verið alveg á haus alla vikunna. Tímarnir eru mjög góðir, kennarinn hvetur okkur til að taka sem mest þátt í kennslunni með endalausum spurningum út í sal og út frá því skapast skemmtilegar umræður í tímunum. Kennsluaðferðin sem slík finnst mér mjög áhugaverð því maður tekur svo miklu betur eftir í tímum, er sífellt að velta fyrir sér hlutunum og reyna að finna svarið sem hann er að fiska eftir hverju sinni. Ég hef einnig verið að ræða við eina þýska stelpu hérna um kennsluaðferðir í þýskalandi og hollandi, og hef komist að því að við búum við allt of mikla mötun heima, þ.e.a.s. kennarinn er með fyrirlestur, nemendur sitja og glósa og búið!! Það hefur ekki tíðkast í mínu háskólanámi heim nema að litlu leyti að spyrja bekkinn svara, hvað þá hvað eftir annað, um kennsluefnið.
Annað sem kom mér á óvart varðandi kennsluefnið hér, er hversu mikill munur er á bakgrunni læknisfræðilegra rannsókna og sálfræðilegra rannsókna. Sérstaklega fannst mér fyndið, hve mörg rannsóknarfræðileg orð eru kölluð einu nafni í sálfræði og öðru í læknisfræði..., sem er einhvernveginn bara til að flækja málin því bæði orðin eru að lýsa nákvæmlega sama hlut!!! Læknisfræðin notar líka öðruvísi flokkun yfir tilraunasnið og aðrar tölfræðiaðferðir til að meta styrkleika sambands milli tveggja breyta.... allt til að flækja lífið aðeins meira! Ég hugsa að það hefði verið skynsamara að samhæfa þetta í upphafi en svona er lífið.... allar stéttir vilja hafa sína sérhæfingu.
En annars hef ég lítið annað gert þessa vikuna en að fara í skólann milli 8..45 og 12, og svo farið heim til að læra frá kl. 13-01.00 og svo farið að sofa og safna kröftum fyrir næsta dag. Ég hef lært alveg heilmikið á þessari einu viku enda farið yfir mjög mikið efni. Gunni hefur verið á fullu líka við að æfa texta, syngja og horfa á óperuupptökur á youtube (það er víst stór hluti af söngnámi í dag skylst mér..) og því ekki fundið mikið fyrir því að ég hafi engann tíma fyrir hann þessa dagana. Sem betur fer hef ég þó helgarnar í algjöru fríi. Í gær tókum við því rólega og kíktum í bíó, en ætlum að kíkja eitthvað niður í bæ í dag, kannski við tökum lestina til Delft eða Haag, sjáum til hverju við nennum.
Seinasta sunnudag fórum við á mjög skemmtilega tónleika í garðinum hér í borg sem haldnir eru einu sinni á ári. Á þessum degi spila um 40-50 litlar hljómsveitir og einleikarar ýmis klassísk tónverk, hver hljómsveit í um 30 mínútur, víðs vegar um garðinn þ.a. hverju sinni eru um 5 -7 tónleikar í gangi. Þarna var að finna hefðbundin píanó og fiðluverk, klezmertónlist, latínó, óperusöng og hvaðeina þar á milli. Sæti voru víðs vegar um garðinn og hægt að kaupa sér hvítvíns eða rauðvínsglas og taka með sér nesti til að narta í. Um kvöldið var svo sett upp ein óperusýning við eitt vatnanna í garðinum, og var ósköp notalegt að hlusta á við bjarma frá eldkyndlum hér og þar í kring. Reyndar fannst okkur söngvararnir afar slappir en stemningin var engu að síður góð í tunglskinsljósinu.
Skólinn tekur svo aftur við á morgun og við tekur vinna fram á föstudag, en þá ætlum við Gunni að kíkja til Amsterdam, en hann ætlar til kennara þar 3 daga í næstu viku, og svo stefnir hann að því að fara til Berlínar næsta mánudag (þ.e. eftir viku). Ég hef ekki ennþá fengið íbúð fyrir september- október í tilburg en mun halda áfram að leita næstu 2 vikur.... wish me luck!
bestu kveðjur heim,
Erla
Skólinn byrjaði á mánudaginn og ég hef verið alveg á haus alla vikunna. Tímarnir eru mjög góðir, kennarinn hvetur okkur til að taka sem mest þátt í kennslunni með endalausum spurningum út í sal og út frá því skapast skemmtilegar umræður í tímunum. Kennsluaðferðin sem slík finnst mér mjög áhugaverð því maður tekur svo miklu betur eftir í tímum, er sífellt að velta fyrir sér hlutunum og reyna að finna svarið sem hann er að fiska eftir hverju sinni. Ég hef einnig verið að ræða við eina þýska stelpu hérna um kennsluaðferðir í þýskalandi og hollandi, og hef komist að því að við búum við allt of mikla mötun heima, þ.e.a.s. kennarinn er með fyrirlestur, nemendur sitja og glósa og búið!! Það hefur ekki tíðkast í mínu háskólanámi heim nema að litlu leyti að spyrja bekkinn svara, hvað þá hvað eftir annað, um kennsluefnið.
Annað sem kom mér á óvart varðandi kennsluefnið hér, er hversu mikill munur er á bakgrunni læknisfræðilegra rannsókna og sálfræðilegra rannsókna. Sérstaklega fannst mér fyndið, hve mörg rannsóknarfræðileg orð eru kölluð einu nafni í sálfræði og öðru í læknisfræði..., sem er einhvernveginn bara til að flækja málin því bæði orðin eru að lýsa nákvæmlega sama hlut!!! Læknisfræðin notar líka öðruvísi flokkun yfir tilraunasnið og aðrar tölfræðiaðferðir til að meta styrkleika sambands milli tveggja breyta.... allt til að flækja lífið aðeins meira! Ég hugsa að það hefði verið skynsamara að samhæfa þetta í upphafi en svona er lífið.... allar stéttir vilja hafa sína sérhæfingu.
En annars hef ég lítið annað gert þessa vikuna en að fara í skólann milli 8..45 og 12, og svo farið heim til að læra frá kl. 13-01.00 og svo farið að sofa og safna kröftum fyrir næsta dag. Ég hef lært alveg heilmikið á þessari einu viku enda farið yfir mjög mikið efni. Gunni hefur verið á fullu líka við að æfa texta, syngja og horfa á óperuupptökur á youtube (það er víst stór hluti af söngnámi í dag skylst mér..) og því ekki fundið mikið fyrir því að ég hafi engann tíma fyrir hann þessa dagana. Sem betur fer hef ég þó helgarnar í algjöru fríi. Í gær tókum við því rólega og kíktum í bíó, en ætlum að kíkja eitthvað niður í bæ í dag, kannski við tökum lestina til Delft eða Haag, sjáum til hverju við nennum.
Seinasta sunnudag fórum við á mjög skemmtilega tónleika í garðinum hér í borg sem haldnir eru einu sinni á ári. Á þessum degi spila um 40-50 litlar hljómsveitir og einleikarar ýmis klassísk tónverk, hver hljómsveit í um 30 mínútur, víðs vegar um garðinn þ.a. hverju sinni eru um 5 -7 tónleikar í gangi. Þarna var að finna hefðbundin píanó og fiðluverk, klezmertónlist, latínó, óperusöng og hvaðeina þar á milli. Sæti voru víðs vegar um garðinn og hægt að kaupa sér hvítvíns eða rauðvínsglas og taka með sér nesti til að narta í. Um kvöldið var svo sett upp ein óperusýning við eitt vatnanna í garðinum, og var ósköp notalegt að hlusta á við bjarma frá eldkyndlum hér og þar í kring. Reyndar fannst okkur söngvararnir afar slappir en stemningin var engu að síður góð í tunglskinsljósinu.
Skólinn tekur svo aftur við á morgun og við tekur vinna fram á föstudag, en þá ætlum við Gunni að kíkja til Amsterdam, en hann ætlar til kennara þar 3 daga í næstu viku, og svo stefnir hann að því að fara til Berlínar næsta mánudag (þ.e. eftir viku). Ég hef ekki ennþá fengið íbúð fyrir september- október í tilburg en mun halda áfram að leita næstu 2 vikur.... wish me luck!
bestu kveðjur heim,
Erla